خانه مبانی نظری خوشنویسی صنایع دستی نقاشی و نگارگری تعزیه و نمایش سینما و تلویزیون معماری شعر و ادبيات هنر جدید جشنواره ها

یادداشت حاتمی‌کیا در سوگ اکبر عالمی

بعد از جنگ، تنها او مرا تشویق به تحصیل کرد/ او ایمانی می داد که فراتر از تکنیک بود

پدیدآورنده: خبرگزاری ابنا / هنر اسلامی 1399 .22 مهر

سال 67 با اتمام جنگ وارد دانشگاه شدم. گرفتار فیلم ساختن بودم. فضای دانشگاه برایم سخت شد و تصمیم به ترک تحصیل گرفتم . کسی خم به ابرو نیاورد؛ جز استاد عالمی که به من نهیب زد که باید برگردم و قوانین خشک آموزشی را به همت خودش کنار زد و چه لذتی داشت دوباره در کلاس استاد عالمی نشستن.

«اکبر عالمی» استاد دانشگاه، منتقد سینما، کارگردان، مجری تلویزیون و مستندساز دار فانی را وداع گفت.

وی که برای ساخت فیلم مستندی در مورد بیماری کرونا به یکی از بیمارستان‌های تهران رفته بود، به این ویروس دچار شد و بامداد امروز سه شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۹ درگذشت.

مرحوم عالمی استاد چند نسل سینمارگران و هنرمندان ایران است و در هنگام فوت هفتادوپنج ‌سال داشت.

اکبر عالمی متولد تیرماه ۱۳۲۴ در اهواز، فارغ‌التحصیل رشتهٔ سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک و دارای مدرک دکترای سینما از انگلستان بود. او در مراکز آموزش عالی گوناگون - از جمله دانشگاه تربیت مدرس و دانشکده صداوسیما - تدریس می کرد و غالب فیلمهای ساخته شده به وسیله او در ژانر مستند عرضه شده‌اند.است. عالمی از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۶ عضو فرهنگستان هنر و فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز بود.

* حاتمی کیا: سینمای ایران، بزرگ استادش را از دست داد
«ابراهیم حاتمی کیا» فیلمساز ارزشی و صاحب سبک ایران، با تحریر لنوشته ای، درگذشت استاد اکبر عالمی را تسلیت گفت.

این کارگردان سینمای ایران نوشت:

" یـا حق

اُستاد اکبر عالمی؛ بزرگمرد همیشه اُستاد.

سال 59 جوانی بودم 19 ساله، عاشق فیلمبرداری. برای اولین بار در کلاس های فیلمسازی شرکت کردم و شدم شاگرد استاد اکبر عالمی. دلچسب ترین کلاس های فیلمسازی.

او با کیفی چرمی بزرگی وارد کلاس می شد و همچون شعبده بازان یکی یکی از کیف اسلاید و کتابی و ابزاری بیرون می کشید و ساعتها به شیوه سمعی و بصری شاگردان را سِحر می کرد. استاد به من جسارت داد و من در زیرزمین خانه، فیلم سوپر 8 را که 15 متر طول داشت ظاهر کردم. باوری که استاد به ما می داد از جنس سحر بود. او ایمانی می داد که فراتر از تکنیک بود.

از سال 60 تا 67 که جنگ بود و ما همیشه دسترنج فیلمبرداری هایمان از جنگ را به دست ایشان ظاهر می کردیم. چه لذتی داشت در میان سروصدای دستگاههای لابراتوار صداو سیما، صدای فریاد استاد را می شنیدیم. آن صدا به من می گفت که وارد لابراتوار نشدیم، وارد کلاس درس شدیم و باید آداب شاگردی را بجا آوریم. چقدر دلم برای آن صدا در لابراتوار تنگ می شد.

سال 67 با اتمام جنگ وارد دانشگاه شدم. گرفتار فیلم ساختن بودم. فضای دانشگاه برایم سخت شد و تصمیم به ترک تحصیل گرفتم . کسی خم به ابرو نیاورد؛ جز استاد عالمی که به من نهیب زد که باید برگردم و قوانین خشک آموزشی را به همت خودش کنار زد و چه لذتی داشت دوباره در کلاس استاد عالمی نشستن.

سینمای ایران، بزرگ استاد سینمایش را از دست داد. خدایش او را قرین رحمت کند.
الهی آمین.

شاگرد کوچک او ابراهیم حاتمی کیا
22 مهر1399"

1399 .22 مهر / نویسنده: خبرگزاری ابنا / هنر اسلامی / نظر: 0 /

نظرات:

بازخورد مطلب:

خانه | تماس | درباره ما |